Follow by Email

Wednesday, 24 December 2014

வல்லவர்கள் வீழ்வதில்லை..!

நண்பர்களே,

வணக்கம். நமக்குச் சில விஷயங்கள் பிடிக்கும் போது அதை வழக்கமாக ஏற்படுத்திக் கொள்கிறோம் ; வழக்கம் தொடர்ந்து நடைபெறும் பட்சத்தில் அதுவே பழக்கமாகிறது ; பழக்கம் அதிகமாக, அதிகமாக அது நம்மை பழக்கத்திற்கு அடிமைப் படுத்துகிறது. அந்நிலையில் நம் வாழ்கையின் சிறந்த காரணி அதுவென்றோ, அது இல்லாவிட்டால் வாழ்க்கையே சூன்யம் என்றோ அதன் வழி தொடர்ந்து கவலைப்படுகிறோம். சில காலங்களில், சில காரணிகளின் பிடிப்பின்றி தம் வாழ்வே இல்லை எனும் நிலையைக் கூட எடுத்து விடுகிறோம் ; மாற்றுக் கருத்துக்கு அங்கே இடமே இல்லாமல் மதிமயங்கி புத்தி பேதலிக்கிறோம். ஆனால், ஏதோ ஒரு காரணத்தினால் காலம் இடைவெளியை ஏற்படுத்தும் போது, அதுவரை உயிரை, அனுதினமும் மாய்த்து வந்த காரணி கேலிக்குரியதாகி விடும் ; நம்மை நினைத்து நாமே நகைக்கும் அளவிற்கு கேலிப்போருளாகி  விடும் ! அதற்கு நம்மிடையே சமீபத்திய மிகச் சிறிய உதாரணமாக திகழ்வது தான் நித்தமும் காமிக்ஸ் கமெண்டு போடுவது. காமிக்ஸ் கமெண்ட் போடாவிட்டால் தூக்கம் இல்லை ; காமிக்ஸ் கமெண்ட் படிக்காவிட்டால் நிம்மதி இல்லை என்ற நிலைமை - கொஞ்ச நாள் ஒதுங்கி இருந்தால், இவ்வகை எண்ணங்கள் இருந்த இடம் தெரியாமல் காற்றில் கரைந்த கற்பூரமாக மட்டுமே மணம் வீசி ஒரு ஓரமாக நின்று, பிறகு சென்றே விடுகிறது ! 

தான் செய்யும் வினையிலிருந்து யாருமே தப்புவதில்லை ; நற்செயலாக இருந்தாலும், தீச்செயலாக இருந்தாலும் அதன் பலன்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் உடனக்குடன் நடந்தே வருகிறது. ஆனால் தான் செய்த செயலுக்கான பலன் தான் இதுவென்று பகுத்தறிய தெரியாத காரணத்தால் தான் ஒரு மனிதன், மீண்டும், மீண்டும் அதே தவறை தொடர்ந்து செய்கிறான். துவேஷம் கொண்டு இன்னொருவரை  தூஷிப்பதால்,  அதன் துர்ப்பலன் பத்து மடங்கு அதிகமாக தன்னையும், தன் சிறிய குடும்பத்தையும் தாக்குவதை அவன் உணரும் வேலையில், மீண்டும் ஒரு முறை அது போன்ற வக்கிரம் அவன் மனதில் வரவே வராது என்பது சத்தியம் ! அதுவரை தன் நிலைக்கெட்டு, தரம்தாழ்ந்து அடுத்தவரை சாடுவதில் சிற்றின்பம் கொள்கிறான் !

சமீபத்தில் என்னை சிந்திக்க வைத்த ஒரு விஷயம் ரொம்பவே சுவாரசியமானது..
''டெக்ஸ்வில்லர் காமிக்ஸில் கதை இருந்தால் என்னால் ரசிக்க முடியவில்லை'', ஏனெனில்
//"உண்மையிலயே நான் இன்னும் வளர வில்லை"//  என்று     

தலைவர்    தாரை தப்பட்டை அவர்கள் கூறி இருக்கிறார். உடனே அதற்கு பதிலளித்து,

சாந்த சொரூபியான மதுரை அரவிந்தர்   அவர்கள் இவ்வாறு  கூறுகிறார் :-

//ஆமாம், நானும் இன்னும் வளரவே இல்லை..
கிராபிக் நாவல் எனக்கு நன்றாக புரிகிறது.
அது உண்மையா? அல்லது தவறான புரிதலா? என்று தெரியவில்லை.
இல்லை புரிந்த மாதிரி நடிக்கிறேனா என்பதும் தெரியவில்லை.//

என்ன கொடுமை கார்சன் இது..? இதையெல்லாம் டெக்ஸ் வில்லர், தன்னுடைய  குதிரையில் வந்தா துப்பறிய முடியும்..?! இன்னும் வளரவே வளராத சின்னப் பையன்களின் கூட்டத்திலேயா நாம் குப்பைக் கொட்டுகிறோம் என்று நினைக்கும் போது, காமிக்ஸ் வாசிப்பு என்பது சற்று நெருக்கத்தை இழப்பதாகத் தோன்றுகிறது. ஹ்ம்ம்.. காமிக்ஸ் என்பது நம் ஊரில், இன்னும் கூட சின்னப் பிள்ளைகள் சமாச்சாரம் தான் போலிருக்கிறது :( (இவையனைத்தும் ஜாலியான கருத்துகள் மட்டுமே)  


வல்லவர்கள் வீழ்வதில்லை..! கதை விமர்சனம் :)

அனுப்புநர் :-

Addiction வில்லர் க்ரூப்,
செத்தாண்டா சேகரு உள் அரங்கம் (AC),
தென்சென்னை.


பெறுநர் :-

டெக்ஸ் வில்லர் ரசிகர் மன்றம்,
மொபைல் கலாய்த்தல் பிரிவு, 
NH 47.

உடன்பிறப்பே,

நானும் ஒரு தீவிர டெக்ஸ் ரசிகன் தான் என்பது நீயும் அறியாததல்லவே ! ஒவ்வொரு கதையிலும் தவறாமல் காணக் கிடைக்கும் பாலை நிலமும், பாழுங் கணவாயும் ; கொத்திவிடும் விரியனும், சுட்டுவிடும் விரோதியும் - என்னை கதி கலங்க செய்பவை.. போலவே, தாக சாந்திக்கு ராவான விஸ்கியும், சைட் டிஷ்ஷிற்கு பக்குவமான வறுத்த கறியும், வேகவைத்த ஆப்பிளும், வேகமாய் இழுத்து விடும் ஸ்மோக்கிங்கும் என்னை மதி மயங்க செய்பவை என்பதில் உனக்கேதும் மாற்றுக் கருத்து இருக்கிறதா என்ன.., என் உடன்பிறப்பே ?!

வல்லவர்கள் வீழ்வதில்லை கதையை நானும் படித்தேன், அற்புதமான கதைக் களம் ; அருமையான கதை ; சுவாரசியமான நடை என உன்னைப் போலவே நானும் இரண்டு நாட்கள் புளகாங்கிதம் அடைந்தேன். நாலு இட்லி ஒரு வடைக்கு, திருடப்பட்ட கதையில் கல்லா கட்டிய லாடு லபக்குதாஸின் சுத்தி  படம் போலவே, தோராயமாக, நானூறு டாலருக்கு வாங்கிய கேப்டன் டைகரின், மின்னும் மரணம் கதையின் உட்டாலக்கடி கதையே இதுவென்று எதிர் அணியினர், பசப்பும் தம் வார்த்தைகளை, விஷம் தோய்த்த செவ்விந்திய அம்பாய் உன்னை நோக்கி எய்துவார்கள், தயவு செய்து உன் தலை கொடுத்து, என் ''தல''யை இழந்து விடாதே உடன்பிறப்பே..!

சரி, கதைக்கு வருவோம்.. அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் நீதி பரிபாலனம் தனக்கு ஒத்து வரவில்லை என்ற காரணத்தால் கையில் ஒத்தை டாலரோடு, மெக்ஸிகோ' வில் நாடோடியாக ஒதுங்கும் டெக்ஸ் வில்லர், தம்முடைய பாச்சாதாபத்தைச் சம்பாதிக்கப் படாத பாடு படுகிறார். தெரியாமல் தான் நான் கேட்கிறேன், அமெரிக்காவின் நீதி பரிபாலனமே இவருக்காக மாற்றி அமைக்க வேண்டும் என்று இவர் எதிர்பார்க்கும் அளவிற்கு இவர் என்ன.. அவ்வளவுப் பெரிய அப்பாடக்கரா..?!  ஒருக்கால் ஜனாதிபதி தேர்தலுக்குப் போட்டியிட்டாரா? அல்லது செனட்டராகத் தான் பதவி வகித்தாரா? உடன்பிறப்பே, இதையெல்லாம் நீ கவனிக்க மாட்டாயா..? உண்மைதான் உனக்கெங்கே நேரம் இருக்கப் போகிறது? ஒரு ப்ளேட் மட்டன் பிரியாணிக்கும், இரண்டு ப்ளேட் அவிச்ச முட்டைக்கும் அடங்கிப் போகும் ஆத்மா தானே நீ..? (தயவு செய்து மற்ற நண்பர்கள் அனைவரும் என்னை மன்னிக்கவும்) 

சரி, அது தான் போகட்டும் என்று பார்த்தால், கதையின் நாயகன் ஷான் ஓ டான்னெல் தான் என்று, காமிக்ஸ் வாசகர்கள் எங்கும் பரவலாகப் பேசிக் கொள்கிறார்களே? அதாவது உனக்குத் தெரியுமா? தேசப்பக்தியிலும், தோழமையிலும், வீரத்திலும், அர்ப்பணிப்பிலும், தியாகத்திலும், நட்பிலும் - ஷான் கதையெங்கும் ஓடும் இரத்தநாளங்களாய்  வியாபித்து, காமிக்ஸ் வாசகர்கள் மனமெங்கும் நிறைந்து விட்டதை நீ அறிந்தால், இது ஒரு டெக்ஸ் வில்லர் கதையென்றே கூற மாட்டாய் :P 

பத்து வருடத்துக்கு முந்தைய ஒரு பழைய கடிதத்தின் தேதியை திருத்தியும், உள்ளூர் போலீஸுக்கு பயந்து, போக்குக் காட்டியும் 10, 20 பக்கங்களைக் கபளீகரம் செய்யும் ஹீரோயிஸத்தையா   உன்  பாசத் தலைவனிடம் எதிர்பார்த்தாய்? ஐயகோ.. நகைப்புக்கு இடமளித்து விட்டாரே உன் Super star..? 

கதையின் ஒரு கட்டம் ரொம்பவே என்னைப் பாதித்தது உடன்பிறப்பே..  ''உன் மென்னியை முறிக்க நான் வெறிகொண்டு அலைந்த காலம் ஒன்று உண்டு! ரேஞ்சர்! அது மெய்ப்படாமல் போனது நான் செய்த புண்ணியம்'' என்று  - க்ரேடி கூறிய அடுத்த நொடியில் அவனைப் பலிக் கொடுத்து விட்டு வேடிக்கைப் பார்க்கும் உன் தானைத் தலைவனை எவ்வளவு திட்டினாலும் தகும் என்று நீயும் தானே நினைக்கிறாய்..? வெட்டிப் பேச்சு வேலைக்கு ஆகாது.. ஓவர் ஷோ ஒடம்புக்கு ஆகாது.. என்று, யாராவது டெக்ஸ் வில்லரிடம் சொல்ல வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம் !

டைகர் கதைக் களத்தில் நுழைந்ததும் அல்லாமல், இரண்டு கதாநாயகர்கள் ரோலில், இரண்டாம் நாயகனாக நடித்ததும் அல்லாமல், கடைசி 73 பக்கங்கள் முழுவதும் டுமீல் ! டுமீல் ! டுமீல் ! டுமீல் ! டுமீல் ! டுமீல் ! டுமீல் ! டுமீல் ! டுமீல் ! டுமீல் ! டுமீல் ! டுமீல் ! என்று ஒரே தலைவலி ! துப்பாக்கிச் சத்தத்தில், இரண்டு நாட்கள் காது இரண்டும் சரியாக கேட்கவே இல்லை என்றால் நீயே பார்த்துக் கொள் என் உடன்பிறப்பே...

ஹ்ம்ம்.. என்ன  சொல்லி என்ன பயன்? உனக்குப் புரியவா போகிறது? வறுத்த கறி சாப்பிடச் சொன்னால் வாண்டடாக வண்டியில் ஏறி வடதிசை நோக்கிப் பயணிக்கும் நீ, தென்திசையில் நடந்தேறிய இந்தக் கூத்துக்கு செவி சாய்க்கவா போகிறாய்? எல்லாவற்றையும் ஜீரணிக்கும் உன்னால் இதுபோன்ற கடுமையான விவாதங்களை ஜீரணிக்க முடியாது என்று எனக்கும் தெரியும். நான் உன்  நலனுக்காகத் தான் சொல்கிறேன், இனியும் அந்த டைகர் பயலைக் கனவிலும் கலாய்க்க நினைக்காதே... மின்னும் மரணம்  என்ற மகா காவியம் விரைவில் வரப்போகிறதாம் என் உடன்பிறப்பே.. என்ன செய்யப் போகிறாய்? ஒன்று செய்,  பேசாமல் நாலைந்து மாதம் எங்காவது சென்று மறைந்து கொள், முக்கியமாக 1200+ மெம்பர்ஸ் உள்ள Facebook க்ரூப் ல் பெரிய அப்பாடக்கர் போன்று கமெண்டு போடாதே ; WhatsApp க்ரூப் ல் எதையாவது படித்து விட்டு வெளியில் போய் நக்கல் செய்யாதே ! ஏதோ நீயும், நானும் டெக்ஸ் ரசிகன் என்ற தோழமையில் உரிமை கொண்டு இந்தக் கதை விமர்சனத்தை எழுதி விட்டேன். டெக்ஸ் வில்லர் என்றாலே இரணகளம் தான் என்பதில் இனியும் நீ மாற்றுக் கருத்து கொள்ளப் போகிறாயா என்ன ? :))





பின்குறிப்பு : நண்பர்களே,  இது ஒரு ஜாலியான கலாய்த்தல் பதிவு மட்டுமே.. தயவு செய்து யாரும் சீரியஸாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டாமே.. ப்ளீஸ்..! விமர்சனம் செய்ய வேண்டும் என்றால் இரண்டு நாட்களுக்குள் செய்து விடுங்கள்.. பதிலளிக்க தயாராக இருக்கிறேன்.. பிறகு வந்து, பூட்டிய வீட்டிற்கு முன் சத்தம் எழுப்பினால் பயன் இருக்காது நண்பர்களே ! நன்றி ! நன்றி !

Tuesday, 16 December 2014

உயரே... ஒரு ஒற்றைகழுகு..!

நண்பர்களே, 

வணக்கம். மனம் முழுவதும் சிலசமயம் சட்டென்று உல்லாசமாக இருக்கும் ; நம் உடலையும், உள்ளத்தையும் வானத்திலிருந்து வரும் ஒரு இளம் தேவதை  தாலாட்டுவதாக உணர்வோம் ; இறைவா... இப்படியே என் உலகம், காலம் முழுவதும் இருந்துவிடக் கூடாதா என்ற ஏக்கம் படரும் ; நேரம், காலம் மறந்து, மனம் மட்டுமே மோகிக்கும் அந்நிலை சில நொடிகளே நீடிக்கும் என்றாலும் அளப்பரியது !

இதற்கெல்லாம் காரணம் என்னவாக இருக்க முடியும் ? அது நமக்குள் சயனித்திருக்கும் கற்பனாச் சக்தியாகத் தான் இருக்க வேண்டும். அந்தக் கற்பனைச் சக்தியில் தான் அனைத்துமே அடங்கி இருக்கிறது என்பதில் தான் வாழ்க்கையின் சூட்சமும் அத்தனையும் உள்ளடங்கி இருக்கிறது.  இந்தக் கற்பனாச் சக்தி, நமக்கு எந்தளவு உணர்வோடு கலந்து, உயிரோடு கரைந்திருக்குமோ அந்தளவு நம் வாழ்க்கை இனிமை நிறைந்ததாக இருக்கும் !

நம் தலைமுறையின் சிறுவயதில் அநேகமாக அனைவருமே பூந்தளிர், அம்புலிமாமா, பாலமித்ரா, கோகுலம் எனும் சிறுவர் மலர்களில் ஏதும் ஒன்றையாவது வாசித்திருப்பார்கள் ; அந்த வாசகர்களில் பலரும் காமிக்ஸ் வாசிப்பிலும் வசமிழந்து இவ்வுலகை மறந்திருப்பார்கள் ;  அதில் சிலராவது மாயாலாஜக் கதைகளைப் படித்து, அந்த மாயலோகத்தில் சஞ்சரித்து, அங்கே காணக் கிடைத்த மந்திர தந்திரங்களால், தன் மதி மயங்கி பிரம்மை பிடித்தவர்களாக கொஞ்ச காலம் வாழ்ந்திருப்பார்கள். இவை எதுவுமே கிடைக்கப் பெறாதவர்களுக்கு பாட்டி சொன்னக்  கதைகள் வழியாகவாவது கற்பனைகள் எல்லையின்றி விரிந்திருக்கும் !

இதுபோன்ற காமிக்ஸ், மற்றும் மாயாஜாலக் கதைகளே நம் கற்பனை சக்தியின் பிறப்பிடமாக இருக்கிறது. அதன் வலிமை, ஒவ்வொருவரின் பால்ய காலத்தில் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தின் அளவில் தான் முழுமையாக அளவிடப்படுகிறது. இம்மாத வெளியீடான மேஜிக் விண்ட்/ன் உயரே ஒரு ஒற்றைக் கழுகு அது போன்ற தனித்துவம் வாய்ந்த கதையாக அமைந்திருக்கிறது !



தமிழ் காமிக்ஸ் வாசகர்களாகிய நாமெல்லாம்,  கௌபாய் உலகத்தினில் முழுமையாக மூழ்கடிக்கப்பட்டு விட்டோம். அதனால் தான் மேஜிக் விண்ட்/ம் ஒரு கௌபாய் கதையாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு, அதே மனநிலையில் படிக்கவும் பழகிவிட்டோம். கதையின் ஆரம்பத்தில் சுட்டி லக்கி போன்று சாதராணமாக படிக்கும் மனநிலை எழுந்த போதும், சிறுவனை ஒரு கழுகு உயரே தூக்கிச் செல்ல ஆரம்பித்தவுடன் ஒரு இனம் புரியாத சிலிர்ப்பு, பின் மீண்டும் அதே கௌபாய் உலகம், செவ்விந்திய கிராமம் என்று சாதாரணமாகக் கதை நகருகிறது. இருப்பினும் கதையின் பாதியில் மேஜிக் விண்ட், மரணக் கால்வாயில் கால் பாதிக்கும் போது,  எங்கிருந்தோ வரும் மாயக் காற்று மெதுவாக நம்மைச் சுற்றிச் சுழல ஆரம்பிக்கிறது. திடிரென பட்டுப்போன மரங்களும்  நடக்க ஆரம்பித்தவுடன் நம்மை சூழ்ந்திருந்த மாய வளி, ஒரேடியாக நம்மை தூக்கி வாரிப் போட்டது போன்ற ஒரு உணர்வு  ; அதன் கதையும், கதையின் தன்மையும் ஒரேடியாக மாறியது போன்ற உணர்வுகளால் வேகவேகமாக நகர்ந்து சட்டென்று கதையும் முடிந்துப் போனவுடன், வெகுநாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு நிறைவான காமிக்ஸ் பிடித்த திருப்தி மனமெங்கும் வியாபித்து இருந்தது. இன்னும் கூட கொஞ்சம் யதார்த்தத்தைக் குறைத்து, ப்ளாக் உல்ஃபின் உலகத்தை இன்னும் கூட கொஞ்சம் அதிகரித்து இருந்து இருந்தால் மிகவும் நன்றாக இருந்திருக்குமே என்ற ஆதங்கம் மட்டுமே இக்கதையில் ஒரு குறையாக இருக்கிறது. என்னைப் பொறுத்தவரை இது ஒரு மனநிறைவை அளிக்கும் அருமையான காமிக்ஸ், அதுமட்டுமல்ல கிராபிக் நாவல் ரசிகர்கள் நிச்சயம் படிக்க வேண்டிய காமிக்ஸும் கூட !



உயரே ஒரு ஒற்றைக் கழுகு - கற்பனா உலகத்தின் முதல் மண்டலதிற்கோர்  மீடியம் !

Friday, 12 December 2014

வானமே எங்கள் வீதி..!

நண்பர்களே,

வணக்கம். எப்பொழுதுமே எனக்குப் புத்தகம் கையில் கிடைத்த நாளே அனைத்து காமிக்ஸையும் படித்து விடுவேன். இதுவரை எந்தக் காமிக்ஸையும் இரண்டு நாட்களுக்கு மேல் படிக்காமல் ஒத்தி வைத்ததில்லை. முதல் வாசிப்பில் என்னவிதமான எண்ணங்கள் எனக்குத் தோன்றுகிறதோ அதையே என் கருத்தாக லயன் ப்ளாகிலும்,  இங்கு பதிவு போடுவதாக இருந்தாலும், அந்தச் சிந்தனைகளை மட்டுமே பதிவிடுவதை வழக்கமாக கொண்டுள்ளேன் - படித்துப்   பல நாட்கள் கழிந்தப் பின்னும் ! எனவே என் பதிவுகள் அனைத்தும், என்னுடைய முதல் வாசிப்பின் சிந்தனைகளாக மட்டுமே இருக்கும். நீங்கள் என்னுடைய பதிவைப் படிக்கும் போது, அதில் மாறுபட்ட பார்வைகளோ  ; ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத கருத்துகளோ இருக்கிறது என்று கருதும் பட்சத்தில், தாரளமாக நீங்கள் உங்களுடைய கருத்துகளை முன்வைக்கலாம் ; அல்லது மறுத்தும் பதிவிடலாம்.  நன்றி !

தற்போதெல்லாம் அடுத்த மாதம் ஏதாவது கிராபிக் நாவல் இருக்கிறதா என்ற தேடல் அதிகமாகி விட்டது ; கிராபிக் நாவல் இருக்கும் பட்சத்தில் அந்தப் புத்தகம் எப்பொழுது நம் கைகளில் கிடைக்கும் என்ற ஏக்கம் தொடங்கி விட்டது ; கதை பிடிக்குமா? பிடிக்காதா? என்ற சிந்தனை கொஞ்சம் கூட எழுவதில்லை ! பிடித்தாலும் சரி, பிடிக்கா விட்டாலும் சரி, ஆனால் அந்தக் கிராபிக் நாவல் நமக்குள் ஏற்படுத்தக் கூடிய தாக்கம் எப்படிப் பட்டதாக இருக்கக் கூடும் ? ; படித்தவுடன் பிடிக்குமா ? படிக்கப் படிக்கப் பிடிக்குமா ? ; தனிமையில் படிக்க வேண்டுமா ? இரவின் இருளும் சூழ வேண்டுமா ? ; அல்லது அதற்கு முன் ஒரு காமிக்ஸ் படித்தவுடன் கிடைக்கும் இலகுவான மனநிலை அவசியமா ? ; படிக்கும் மனநிலை வரும் வரை, ஆறுமாதமோ ஒரு வருடமோ படிப்பதை ஒத்திப் போட வேண்டியது  அவசியமா ? 

என்பது போன்ற சிந்தனைகள், மோடி சிறப்புரையாற்றிய நியூயார்க் கூட்டத்தில் எழுந்த ஆரவாரம் போல், ஒவ்வொரு முறையும் எண்ணங்கள் கரகோஷம் எழுப்புகின்றன !   இந்தச் சிந்தனைகளும், இயல்பாய் ஆர்ப்பரிக்கும் எண்ணங்களும், காமிக்ஸ் வாசகனாகிய எனக்குப் புதிய அனுபவம் தான் என்றாலும் அதிலும் ஒரு சுகம் இருக்கவே செய்கிறது ! அது போன்ற ஒரு எதிர்பார்ப்பில் படித்தக் கதை தான்  வானமே எங்கள் வீதி..! 


பார்வையில் பச்சிளம் பாலகர்களாகத் தோன்றும் மாக்ஸ், வெர்னர், ஹன்னா மூவருக்கும் அறிவுக்கு மீறிய விஷய ஞானம் ; வயதுக்கு மீறிய பேச்சுகள் ; சிறுவர்களுக்கே உரிய குறும்புத் தனம், கள்ளம் கபடமற்ற துடுக்குத் தனம் ; அவர்களுக்குள்ளும் இனம், மதம், பேதம் போன்ற பாகுபாடுகள் என்று, சலசலவென்று ஓடும் நதி போல் கதையின் ஆரம்பத்தில் நம் எண்ணங்களில் சிலச் சலனங்கள் ! அதுவும், அவர்களின் வசிப்பிடம் சைலஸி பிராந்தியத்தில் இருக்கும் சிறு மலைக் கிராமமான ஒபோல் என்பதும், கதையின் காலக்கட்டம் 1930 எனும் போது, நமக்கு ஏற்படும் தாழ்வு மனப்பான்மையை தவிர்த்து கொள்ள அனைவருக்கும் இயலுமா என்பது மிகப்பெரிய   கேள்விக்குறி தான் !

நாகரீகத்திலும், அறிவின் முதிர்ச்சியிலும், விஷய ஞானத்திலும்,  நாட்டு நடப்பிலும்  நாம் இன்றும் கூட எவ்வளவு பின்தங்கி உள்ளோம் என்பது மிகவும் அதிர்ச்சியளிக்கக் கூடியதாக இருக்கிறது. கதையே என்றாலும் அதையே அளவுகோலாக்கிப் பார்க்கும் போது, கிட்டத்தட்ட 84 வருடங்கள் கழிந்தப் பின்னும் நம் வீட்டுச் சிறுவர்களின் திறன் மீது பச்சாதாபம் மட்டுமே ஏற்படுகிறது... இதில் எங்கு நம் தேசம் கோட்டை விடுகிறது ? கல்வியிலா? ; கற்பித்தலிலா? : ஜாதி மத துவேஷங்களிலா? ; கழக கட்சிகளின் சகாயத்தாலா? ; கட்டவுட் பாலபிஷேக விசிலடிச்சான் குஞ்சுகளின் ஞான சூன்யத்தாலா? ; சினிமா, டிவி போன்ற சமூக சீரக்கேடுகளாலா? - என்று  மனம் மட்டுமே இங்கு பதறித் துடிக்கிறது. இன்னும் எத்தனைக் காலத்திற்கு தான் இப்படி அடிமுட்டாள்களாகவே நம் மக்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள், மாற்றமே இன்றி வாழப்போகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை :(

இந்தக் கிராபிக் நாவல் படித்தவுடன் பிடிக்கும் வகையைச் சார்ந்தது. சட்சட்டென்று மாறுவது இறந்தகாலம், நிகழ்காலம் மட்டுமல்ல, நிறைய கதாப்பாத்திரங்களின் குணாதிசியங்களும் கூட தான் ! மாறுபட்ட மனிதர்கள்  ; விமானங்கள் ; யுத்தக் களரிகள் ; உயிர் ஆபத்தை சாதாரணமாக ஏற்றுக் கொள்ளும் மனப்பக்குவப்பட்ட மாந்தர்கள் - என அனைத்தும் ஹிட்லரின் இராஜ்ஜியம் எனும்  மையப்புள்ளியில் ஒன்றிணைக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கு கதையை விட, கதையில் வரும் கதாப்பதிரங்கள் நம்மை முழுவதுமாக ஆக்கிரமித்துக் கொள்கின்றன. ஒரு விஷயத்தைப் படித்துக் கிரகித்து கொள்ளும் முன்பே, அடுத்த விஷயம் கண் முன் தோன்றுவதே  இதன் சிறப்பு !

கதை நெடுக மாக்ஸ் குர்ட்மேன் என்ற சிறுவனை மட்டுமே மையமாக வைத்து,  நெருடலின்றி சுவாரசியமாக நகரும் கதையில், இப்படியும் இருக்குமோ என்று கதையின் கடைசிப் பக்கத்தில்  ஒரு விஷயம் உறுத்தியது, லெப்டினென்ட் மாக்ஸ் குர்ட்மேனாக வருவது உண்மையில் 'வெர்னர் கோனிக்ஸ் பெர்க்' ஆகத் தான் இருக்க முடியும் என்பதே அது... கடைசிப் பக்கம் முடிந்தவுடன் பரபரவென்று முன்பக்கத்தைப் புரட்டிப் பார்த்தால், வெர்னரின் முகச்சாயல் அப்பட்டமாக மாக்ஸிடம் தெரிகிறது. தன்னுடைய ஆத்ம நண்பனுக்காக தன் வலது கையின் இரண்டு விரல்களைக் கூட   வெட்டிக் கொள்ளும் துணிவு கொண்டவன் தானே வெர்னர்? அப்படி இருக்கும் பட்சத்தில் அடுத்து வரும் ஆல்பம் மூன்றோடு முடிந்துப் போகும் தொடராக நிச்சயமாக இது  இருக்கப் போவதில்லை ! இந்தக் கருத்து  தவறாகவும் இருக்கலாம், ஆனால் தற்சமயத்திற்கு இதுபோன்ற யூகங்களும், காத்திருப்பும் நிச்சயம் சுவாரசியம் தரும் நிகழ்வாகவே அமைந்திருக்கிறது !

இயல்பாகவே, மாக்ஸ் நாஜிக்களின் மேல் காட்டும் வெறுப்பும், வெர்னரின் ஜெர்மானிய உணர்வுகளும், ஹன்னா/வின், தன்னிகரற்றப் பெண்ணாக சாதிக்க வேண்டும் என்ற பிறவிக் குணமும் அழகழகாக ஆங்காங்கே சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளதே இந்தக் கதையின் உயிர் நாடியாக இருப்பதாக நான் கருதுகிறேன் !

முத்தாய்ப்பாக கூறுவதென்றால் ஹிட்லரின் இளைஞர் அணி பட்டாளத்தைக் கூறலாம்... சத்தியமாகக்  கூறுகிறேன், இளைஞர் என்ற சொற்பதத்தின் பொருள் இன்றுவரை நம் சமூகத்திற்கு தெரியாது. அதனால் தான் காசி இராமேஸ்வரம் போகும் 60+ வயதில் இளைஞர் அணி தலைவராக ஒருவர் காலத்தை ஓட்ட முடிகிறது ; 65 வயதில் 20 வயது பெண்ணுடன் ஒருவர் சினிமாவில் டூயட் பாட முடிகிறது ; 40+ வயதில் ஒருவர் கல்லூரி முதல் வருடப் படிப்பில் காதலிக்க முடிகிறது.  ஆனால் இக்கதையில், இளைஞர் அணி உறுப்பினர்கள் அனைவரும் துடிப்பு மிக்கச் சிறுவர்கள் ; உயிருக்கு அஞ்சாத மாவீரர்கள் ; பயம் என்றால் என்னவென்றே அறியாத இளஞ்சிங்கங்கள் !

இக்கதையில் வரும் இளைஞர் அணிபாலகர்களுக்குள்ளும் ; ஒவ்வொரு தன்னார்வ விமான பைலட் சிறுவர்களுக்குள்ளும் தெறிக்கும் உற்சாக உணர்வுகளும்,  யுத்த வெறிகளும், உயிருக்கு துணிந்த தியாகத்தையும் பார்க்கும் போது, ஒரு விஷயம் மட்டுமே திரும்பத் திரும்ப மனதில் நிழலாடுகிறது - இது உண்மையான வரலாறாக இருந்திருக்கும் பட்சத்தில், ஏன் அடால்ப் ஹிட்லரால் உலகம் முழுவதையும் வெற்றி கொள்ள முடியவில்லை ? 



சிறு குறிப்பு : காமிக்ஸ் சேகரிப்பாளர்கள் இந்தப் புத்தகத்தை எந்த வரிசையில் வைக்கப் போகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை, ஆனால் நான் கீழ்காணும் வரிசையில் புத்தக ஷெல்பில் வைத்துள்ளேன் ; இப்படி வைத்ததிலிருந்து அந்த இடத்தைக் கடக்கும் போதெல்லாம் ஒரு இனம் தெரியாத ஆத்ம திருப்தி உண்டாகிறது, நீங்களும் முயற்சித்து தான் பாருங்களேன் நண்பர்களே..!

1.எமனின் திசை மேற்கு !
2.க்ரீன் மேனர் !
3.மனதில் மிருகம் வேண்டும் !
4.ஒரு சிப்பாயின் சுவடுகளில் !
5.தேவ ரகசியம் தேடலுக்கல்ல !
6.இரவே.. இருளே.. கொள்ளாதே !
7.வானமே எங்கள் வீதி !